Transport bez ściemy. Z perspektywy kierowcy i właściciela.
Dział
Notatki z kursów po Polsce i Europie: giełda o szóstej rano, upał na parkingu, zakazy ruchu, objazdy i wszystko, czego nie ma w planie trasy.
Wasyl podstawił auto pod Gnieznem punktualnie o siódmej. Ładunek miał być gotowy na ósmą. Wyjechał po piętnastej, bo w zakładzie stanęła linia do pakowania. Siedem godzin na rampie nauczyło mnie kilku rzeczy o postojowym i o tym, kto w fabryce naprawia maszyny.
Metrowe rozcięcie w firance, deszcz zapowiadany na wieczór i czterysta kilometrów do rozładunku. Adam dzwonił z parkingu pod Liège z pytaniem, co robić. Taśma, łaty i trochę sprytu wystarczyły do domu. Potem była naprawa na poważnie, a ja dowiedziałem się, że moja osłona przeciwsłoneczna w kabinie ma z tą łatą więcej wspólnego, niż myślałem.
Jutro ostatni dzień wakacji. Od wtorku na drogach wokół Oleśnicy zmienia się wszystko: autobusy szkolne, rodzice pod szkołami, ciągniki z przyczepami pełnymi kukurydzy i remonty, które drogowcy chcą skończyć przed zimą.
Przed wyjazdem Marka do Włoch usiedliśmy w kontenerze i spisaliśmy, co zabiera. Wyszła lista, która przyda się każdemu, kto w lipcu jedzie przez Alpy.
W czwartek Marek przysłał mi zdjęcie termometru z kabiny: trzydzieści osiem stopni na zewnątrz, parking pod Weroną, godzina szesnasta. W taki dzień ciężarówka jest piecem, a naczepa firankowa szklarnią.
Kawa, laptop, trzy auta do zapełnienia na jutro. Giełda o szóstej rano to targ, na którym łatwo sprzedać się za tanio. Po latach mam kilka zasad, których się trzymam, nawet jeśli auto ma stać dzień dłużej.
W tym roku pierwszy maja wypada w piątek, trzeci w niedzielę. Dla kogoś, kto jedzie nad jezioro, to prezent od kalendarza. Dla mnie to tydzień układania puzzli z ośmiu aut, dwóch krajów i jednej bramy.
Zimą wiesz, na czym stoisz: jest ślisko, jedziesz wolniej i tyle. Marzec jest gorszy, bo codziennie udaje coś innego, a ja przez piętnaście lat za kierownicą nie nauczyłem się mu ufać.